A pintura representa a san Francisco de Asís ofrecendo unha cesta de peixes ao abade bieito de San Martiño Pinario, como pagamento simbólico polo terreo onde se levantaría o convento do Val de Deus. O santo, axeonllado e en actitude humilde, entrega a ofrenda mentres o abade, baixo un dosel vermello, estende a man para recibila. A escena baséase nunha tradición franciscana vinculada ao foro outorgado en 1214, que establecía unha pensión anual en peixes, sempre que puidesen pescarse no río. A obra traduce visualmente esta tradición fundacional, combinando solemnidade e narrativa devocional no contexto da arte sacra galega.