Situada de forma contigua á sancristía, a theca é a histórica capela das reliquias do mosteiro. Cunhas proporcións harmónicas e unha planta rectangular, este espazo foi concebido orixinalmente para custodiar e protexer elementos devocionais.
A súa construción —contemporánea á da sancristía do templo— data de 1694 e está vencellada ao proxecto de frei Gabriel de Casas como mestre de obras do mosteiro. A estancia destaca pola súa magnífica cuberta, unha bóveda de canón decorada cunha retícula de 49 casetóns de corte rectangular. Actualmente, a sala aínda conserva a policromía orixinal sobre a súa estrutura de granito, o que colabora na creación dunha atmosfera solemne propia do uso orixinal do espazo.
Hoxe en día, a theca non só destaca pola súa arquitectura, senón que funciona como un espazo expositivo que permite coñecer o pasado do mosteiro a través dunha colección de diferentes épocas. Entre os vestixios expostos destacan restos do antigo Hospital Vello de Acibechería e elementos arquitectónicos da fábrica medieval do conxunto.
Grazas á exposición destas pezas arqueolóxicas, as sucesivas transformacións experimentadas polo mosteiro ao longo dos séculos non quedaron relegadas ao esquecemento. Estes vestixios convértense así en valiosos testemuños e fontes documentais que permiten afondar no coñecemento da historia e da evolución de San Martiño Pinario.